To float or not to float

Dag 5! We zijn intussen al dik (einde zin, o nee toch niet) over de helft, maar wat is het genieten hier! Jenna had vanmorgen haar uitslaapgenen enigszins weer gevonden, maar werd alsnog voor de tijden waarop er ontbeten kon worden wakker. Dat werd dan maar luisteren naar papa die het Spaanse prentenboek alvast voor ging lezen (he, vervelend) en op het droge oefenen met al het speelgoed waar straks weer mee op het strand en in de zee gespeeld zou worden. Na een lekker ontbijtje (mama ging vandaag voor het eerst aan de pannenkoeken, dus mocht Jenna dat ook eens proeven (en weer uitspugen; dat broodje jam blijft de favoriet)) was het namelijk weer tijd om richting het strand te gaan. Dat werd heerlijk zwemmen met zijn allen (op tante Jantine na die zich op de foto's stortte) en daarna spelen op het natte zand. Waar Siem zijn hobby van het verzamelen van stenen weer oppakte, Jenna hem hielp door alles wat hij toch maar uit zijn emmertje deed er weer vrolijk in te stoppen en ome Erik mee ging zoeken in de zee naar de mooiste stenen, ging Jenna na een kort intermezzo weer op ontdekkingstocht over het zand richting de golven en papa. Dat werd dus flink poetsen om al het zand en zout er weer af te krijgen voordat er doorgegaan kon worden naar de strandbedjes en het zwembad. De lunch vandaag was overigens ook weer erg lekker (we leren hier niet alledaagse combinaties erg waarderen zoals brood met een pittige soort kruidensaus, een broodje met rollade en champignonsaus en vis met knoflook). Jenna heeft intussen ontdekt hoe ze net als papa kiekeboe kan spelen waarbij ze steeds met haar hoofd op een andere plek uitkomt: een waterfles midden op tafel bleek de perfecte plek om even achter te verdwijnen en daarna vanaf de andere kant weer vrolijk te lachen naar Siem. Die begon na een tijdje zelfs wat mee te doen, een geinig schouwspel! Zo leren ze elke dag weer veel van elkaar, want intussen kan Jenna een paar bewegingen die bij het liedje 'Klap eens in je handjes' horen welke ze heeft afgekeken van tante Jantine en Siem.

Vandaag werd voor het eerst het pierenbadje verkent waarbij Jenna nu toch niet meer zo'n fan bleek van de babyfloat: het was wel erg wiebelig zelf lopen in zo'n ding en door de dikke rand kon ze steeds net niet van de kant pakken wat ze graag wilde hebben. 'Uut met dat ding' zoals ze dat in IJsselmuiden zeggen en lekker samen met Siem aan de rand staan en spelen met al het speelgoed. Intussen werd het verschil in spel tussen beide mini-mensjes ook zichtbaar: waar Jenna voortdurend alles wil pakken en daarna weer terug wil geven, heeft Siem de groene hark als trofee bestempelt die door Jenna af en toe wel uit zijn ijzeren greep ontfutseld kan worden; het werd een schouwspel waar we de hele middag naar konden kijken ware het niet dat er ook nog even geslapen moest worden. De planning was eerst om dit op de hotelkamer te gaan doen, maar daar had ene mevrouw van Boven nog niet zo'n zin in ookal spatte de vermoeidheid er aan alle kanten af. Siem was intussen aan het spelen in het zwembad (die slimmerd had vanmorgen wel een dutje gedaan) en maakte daar allerlei internationale vriendjes zoals ene Alejandro (waarop ome Erik opeens een Lady Gaga liedje ging zingen). Na een halve middag was het wisseling van de wacht en ging mama uit het zwembad richting hotelkamer en papa even iets anders doen dan vaderen over Jenna. Vanaf de hotelkamer had mama precies uitzicht op de dansles die gegeven werd waarop er samen met Jenna salsa gedanst kon worden en er daarna weer een poging tot het verleiden tot een slaapje werd gedaan. Terwijl Siem zich opmaakte voor dutje 2 van de dag, bracht Jenna plan 'ik ga niet slapen vandaag' nog steeds tot in perfectie tot uitvoering, dus mama besloot het grovere geschud in te gaan zetten. 

Dat werd dus met zeker 38 graden in de buggy naar buiten waarbij er eerst bij het lokale winkeltje een salamander met kekke kleuren voor opi en omi (hoe meer kitsch hoe beter is al enige tijd het motto) en een paar ansichtkaarten om in te plakken en cadeau te doen werden gekocht, waarna mama zich toch maar even op een flinke hike stortte. Schijnbaar is moederschap dat je met deze hitte en brandende zon snelwandelend een berg op heistert terwijl je een buggy van zeker 15 kilo omhoog duwt aangezien je dochtertje half in de zon zit maar ze hierdoor ook zeker in slaap valt. Het werkte overigens top en het uitzicht op de baai, het hotel en de zee was vanaf daar prachtig, maar mama was intussen ook zeker een halve kilo lichter door al dat gezweet. Gelukkig kon de terugweg op wat rustiger tempo waardoor mama zich kon verbazen over de overduidelijke toeristen die in deze hitte met hun witte velletjes hardlopend de route die mama net had afgelegd te lijf gingen (papa doet dat hier ook al een aantal avonden op rij, maar dat is een uurtje later dus dat is heeuul anders). Eenmaal in de hotelkamer werd popje (zoals omi Jenna liefkozend noemt) uiteraard weer wakker waarop er achtjes werden gewandeld/gereden door de hotelkamer en er lekker verder geslapen kon worden. Mama mocht ter beloning nog even afkoelen in het zwembad terwijl papa de wacht weer over nam. 

Er werd weer heerlijk gegeten (voor Jenna weer brood met boter en jam; voor de rest heerlijke groenten, aardappeltjes, vlees en vis; mocht je dit later teruglezen Jenna: wat heb je toch veel gemist op dit gebied!), werd de planning voor morgen doorgenomen en kwam mama er vanavond achter dat de namaak Baileys hier smaakt naar Baileys waar je de ijsklontjes alvast in hebt laten smelten, de cocktails elke dag hetzelfde heten maar anders zijn van smaak en de gin tonic goed te doen is. Wat trouwens ook elke dag weer opvalt hier is hoe hard er gewerkt wordt door het personeel: we zien dezelfde koppies al zeker de hele week hier werken van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat waarbij de meesten ook nog opvallend vrolijk zijn (wie weet helpt de tatoeage van Bob Marley bij 1 van de barmannen om je niet zo druk te maken of was het nou toch Che Guevara?), behulpzaam zijn (mama had nog amper water gemorst of er kwam al een heel dweilteam aan en papa had zijn bord nog amper leeg of het werd alweer opgehaald) en sommigen de humor van hun werk wel inzien (tante Jantine met enige verbazing aankijken nadat ze na 2 rondjes halen om half 12 een thee bestelde en alleen maar zeggen 'Tea?'). Na een paar potjes Sixto (waarvan 1 met alternatieve regels bedacht door ome Erik) was het tijd om de oogjes weer dicht te gaan doen.